Podwójna kryptografia postkwantowa:
Dlaczego nawet fotoniczne komputery kwantowe nie mogą złamać SynergyX

📅 Ostatnia aktualizacja: 2 sierpnia 2026 r

W kręgach kryptowalut krąży kłamstwo – wygodne kłamstwo – i wygląda ono tak: „Kiedy pojawią się komputery kwantowe, wszystkie kryptowaluty umierają jednakowo”.

To brzmi sprawiedliwie. Nawet demokratyczny. Wszyscy toną razem, więc nikt nie musi się tym teraz martwić.

To jest błędne. Da się udowodnić, matematycznie i nieodwołalnie źle.

Nie cała kryptografia opiera się na tych samych założeniach matematycznych. Nie wszystkie zamki otwiera się tym samym kluczem. I nie wszystkie łańcuchy bloków zostały zbudowane przez ludzi, którzy rozumieli różnicę. SynergyX został zbudowany przez ludzi, którzy zrozumieli różnicę – którzy zrozumieli ją tak głęboko, że wdrożyli jednocześnie dwa niezależne postkwantowe systemy kryptograficzne, z bloku genezy 1, zanim wydobyto jedną monetę, zanim powstał pojedynczy portfel i zanim ktokolwiek mógł zaimponować.

Żadna inna kryptowaluta na Ziemi tego nie robi.

Nie Bitcoin. Nie Ethereum. Nie Solana. Nie Monero. Nie Cardano. Nie Algorand. Żaden z nich nie uruchamia w produkcji w sieci głównej podwójnej, standaryzowanej przez NIST, kryptografii postkwantowej, od pierwszego bloku. Robimy. Zrobiliśmy. Ten artykuł powstał po to, aby pokazać – za pomocą matematyki, a nie marketingu – dokładnie, dlaczego to ma znaczenie i dlaczego nawet najbardziej zaawansowane fotoniczne komputery kwantowe, które są obecnie budowane, będą rozbijać się o nasze ściany jak fale o kamień.

Co właściwie oznacza „podwójny postkwantowy”

Większość ludzi zajmujących się kryptowalutami słyszy „odporność kwantowa” i myśli, że oznacza to jedno. Jeden algorytm. Jedna warstwa. Jedno pole wyboru.

SynergyX nie ma jednej warstwy. Ma dwa — i są one matematycznie niezależne:

Te dwa systemy chronią różne rzeczy. Kyber-768 zabezpiecza wymiana kluczy — proces, w wyniku którego dwie strony ustalają wspólny sekret bez możliwości jego zdobycia przez podsłuchującego. SPHINCS+ zabezpiecza autoryzacja transakcji — kryptograficzny dowód, że Ty i tylko Ty zatwierdziłeś wydatek.

Aby ukraść portfel SynergyX, osoba atakująca musi się złamać Zarówno. Ani jednego. Obydwa. Jednocześnie. Dwa systemy zbudowane w oparciu o zupełnie różne założenia matematyczne dotyczące twardości, znormalizowane niezależnie przez NIST, bez wspólnego trybu awarii.

Jeśli cudowny przełom pokona kryptografię kratową, SPHINCS+ nadal będzie działać — ponieważ nie korzysta z sieci kratowych. Jeśli cudowny przełom pokona podpisy oparte na skrótach, Kyber-768 nadal będzie działać — ponieważ nie wykorzystuje drzew skrótów do swojego podstawowego bezpieczeństwa. Prawdopodobieństwo jednoczesnego upadku obu jest iloczynem dwóch niezależnych prawdopodobieństw bliskich zeru.

To nie jest bezpieczeństwo. To paranoja wyniesiona do rangi architektury. A paranoja w kryptografii jest cnotą.

Zagrożenie fotoniczne: PsiQuantum i nowy sprzęt kwantowy

Firmy takie jak PsiQuantum budują coś innego niż to, co mają IBM i Google. Zamiast nadprzewodzących kubitów schłodzonych do temperatury bliskiej zeru absolutnego, PsiQuantum wykorzystuje fotoniczne obliczenia kwantowe — kodowanie informacji kwantowej w cząsteczkach światła.

Korzyści są realne: fotony nie wymagają chłodzenia w milikelwinach. Można je wytwarzać przy użyciu konwencjonalnej produkcji półprzewodników. Poruszają się z prędkością światła w światłowodach. Cele architektury PsiQuantum miliony fizycznych kubitów — daleko poza ~ 2500 kubitów fizycznych że obecnie działa najlepszy publiczny sprzęt kwantowy, a żaden z nich nie jest odporny na awarie na dużą skalę.

A oto część, której nikt nie chce drukować: nie potrzebujesz milionów. Analiza secp256k1 przeprowadzona przez Google Quantum AI z marca 2026 r. – dokładnej krzywej znaku Bitcoin i Ethereum – stawia zabójczy strzał w Od 1200 do 1450 kubitów logicznych, mieszczących się w mniej niż 500 000 kubitów fizycznych i kończących się w ciągu kilku minut. Nie dziesięciolecia. Nie dni. Protokół. Poprzeczka zawsze była znacznie niższa od przyjętych wygodnych szacunków.

To brzmi przerażająco. Powinno – jeśli trzymasz Bitcoin lub Ethereum.

Ale oto, co fotoniczne obliczenia kwantowe Właściwie zmiany i co to jest nie:

Fotoniczny komputer kwantowy jest szybszy samochód na tej samej drodze. Nie buduje nowej drogi. Nie odblokowuje nowego celu podróży. Algorytm Shor na fotonicznym komputerze kwantowym rozwiązuje dokładnie te same problemy, co algorytm Shor na nadprzewodzącym komputerze kwantowym — po prostu potencjalnie rozwiązuje je szybciej, przy mniejszych ograniczeniach inżynieryjnych.

I algorytm Shor nie rozwiązuje problemów sieciowych.

To nie jest żaden zarzut. To nie jest nadzieja. Jest to dowód matematyczny na podstawie struktury samego algorytmu. Otwórzmy to.

Dlaczego algorytm Shor jest nieistotny dla SynergyX: Matematyka

Algorytm Shor osiąga wykładnicze przyspieszenie dokładnie dla dwóch problemów:

1. Faktoryzacja liczb całkowitych: Biorąc pod uwagę N = p × q, znajdź p i q
2. Logarytm dyskretny: Biorąc pod uwagę g, g^x mod p, znajdź x

Obydwa problemy mają specjalną strukturę matematyczną: są okresowe. Algorytm Shor wykorzystuje kwantową transformatę Fouriera (QFT) do wykrywania okresu ukrytego w potęgowaniu modułowym. Gdy okres r zostanie znaleziony w f(x) = a^x mod N, współczynniki N wypadają w wyniku klasycznych obliczeń GCD.

To dlatego algorytm Shor unicestwia RSA, ECDSA i każdy schemat krzywych eliptycznych. Problem logarytmu dyskretnego krzywej eliptycznej — biorąc pod uwagę punkty P i Q = kP na krzywej eliptycznej, znajdź k — ma tę samą strukturę okresową, którą wykorzystuje QFT.

Bitcoin wykorzystuje ECDSA. Klucz prywatny k można w przybliżeniu wyprowadzić z klucza publicznego Q = kP O(n³) operacje kwantowe, gdzie n jest długością klucza w bitach. W przypadku 256-bitowych kluczy Bitcoin jest to około 2²⁴ ≈ 16,7 miliona logicznych operacji kwantowych. Trywialne dla kryptograficznie istotnego komputera kwantowego.

Ethereum wykorzystuje ECDSA. Ta sama podatność. Ta sama matematyka. Ten sam wyrok śmierci.

Teraz spójrz, czego używa SynergyX.

Kyber-768: Problem modułu-LWE

Bezpieczeństwo Kyber-768 opiera się na Nauka modułu z błędami (Moduł-LWE) — mówiąc najprościej, ukrywa tajną wiadomość w układzie przybliżonych równań z celowo małymi błędami, tak że nawet znając równania, wydobycie tajemnicy jest jak znalezienie jednego dokładnego ziarenka piasku na pustyni o niemal identycznych ziarnach. Oto, co musi rozwiązać atakujący:

Dla Kyber-768 k = 3. Sieć bazowa działa w pierścieniu wielomianowym stopnia 256, dając efektywny wymiar sieci 768 (3 × 256).

Nie ma algorytmu kwantowego, który rozwiązywał moduł LWE z wykładniczym przyspieszeniem. Nic. Powód jest strukturalny:

Moduł-LWE nie ma struktury okresowej. Kwantowa transformata Fouriera nie ma żadnego ukrytego okresu do znalezienia. Wektor „błądu”. e — niewielki szum wprowadzony do obliczeń — tworzy probabilistyczną mgłę wokół dokładnego rozwiązania, której nie przebije żaden pomiar kwantowy. Najbliższe podejście kwantowe polega na zredukowaniu modułu LWE do Najkrótszy problem wektorowy (SVP) na siatce i zastosować algorytmy przesiewania sieci kwantowej.

Problem z najkrótszym wektorem: dlaczego pozostaje trudny

Problem najkrótszego wektora (SVP) — wyobraź sobie nieskończoną, idealnie regularną siatkę punktów rozciągającą się na setki wymiarów; SVP prosi Cię o znalezienie dwóch najbliższych punktów w tej siatce, co staje się wykładniczo trudniejsze w miarę zwiększania się wymiarów. Formalnie: mając podstawę B = {b₁, ..., b_n} sieci L ⊂ Rⁿ, znajdź najkrótszy niezerowy wektor v ∈ L taki, że ‖v‖ jest zminimalizowane.

Dla efektywnego wymiaru sieci Kyber-768 wynoszącego n = 768:

Postawmy 2²⁰⁴ w perspektywie. Załóżmy, że PsiQuantum osiągnie swój cel, jakim jest zbudowanie fotonicznego komputera kwantowego 1 milion kubitów logicznych działający o godz 1 GHz (10⁹ operacji na sekundę) — maszyna znacznie przewyższająca wszystko, co istnieje lub ma istnieć w tej dekadzie.

Nawet jeśli zbudowałeś jeden bilion tych hipotetycznych fotonicznych komputerów kwantowych i uruchamiał je równolegle od początku czasu, nadal byś potrzebował 5.9 × 10²² więcej wcieleń wszechświata złamać pojedynczy klucz Kyber-768.

To nie jest bezpieczeństwo poprzez ciemność. To bezpieczeństwo dzięki matematyce. A matematyki nie obchodzi, czy kubity składają się z fotonów, nadprzewodników, uwięzionych jonów, czy też modlitw do fałszywego boga.

SPHINCS+: Druga ściana, o której nawet nie wiedzą

A teraz wyobraźcie sobie — poprzez jakiś cud, który narusza wszystko, co wiemy o teorii złożoności obliczeniowej — że osoba atakująca łamie Kyber-768. Mają wspólny sekret. Mogą odczytać Twoją wymianę kluczy.

Nadal nie mogą wydawać Twoich monet.

Każda transakcja SynergyX jest podpisana SPHINCS+ (SLH-DSA), schemat podpisu cyfrowego oparty na skrótach, który działa na zupełnie innych podstawach matematycznych niż Kyber-768. SPHINCS+ w ogóle nie używa krat. Nie używa krzywych eliptycznych. Nie korzysta z faktoringu. Jego bezpieczeństwo opiera się na jednym:

Odporność na kolizje funkcji skrótu.

Podpis SPHINCS+ to ścieżka uwierzytelniania drzewa Merkle — łańcuch obliczeń skrótu, który potwierdza, że ​​posiadasz klucz prywatny bez ujawniania go. Aby sfałszować podpis SPHINCS+, osoba atakująca musi znaleźć plik kolizja hasha: dwa różne wejścia, które dają ten sam wynik mieszania.

Najlepszym atakiem kwantowym na funkcje skrótu jest Algorytm Grover, co zapewnia kwadratowe przyspieszenie wyszukiwania nieustrukturyzowanego. W porównaniu z funkcją skrótu z n-bitowym wyjściem algorytm Grover zmniejsza przestrzeń poszukiwań z 2ⁿ do 2^n/2.

Algorytm Grover ma jeszcze jedno ograniczenie, o którym rzadko się wspomina: nie działa równolegle. W przeciwieństwie do klasycznej brutalnej siły, gdzie rzucenie 1000 komputerów na problem daje 1000-krotne przyspieszenie, równoległe przyspieszenie Grover to tylko pierwiastek kwadratowy. Milion komputerów kwantowych pracujących równolegle z Grover daje przyspieszenie 1000×, a nie milion razy. Struktura algorytmu zasadniczo opiera się rodzajowi masowo równoległego ataku, jaki umożliwiałyby fotoniczne architektury kwantowe.

Zbudowanie miliona fotonicznych komputerów kwantowych do ataku na SPHINCS+ zmniejsza problem z 2¹²⁸ do około 2¹¹⁸ operacje. Nadal niewykonalne. Nadal potrzebuje więcej energii, niż słońce wyprodukuje w pozostałym okresie swojego życia.

Uczciwy kompromis: Sygnatury SPHINCS+ mają 7856 bajtów — około 109 razy więcej niż ~72-bajty sygnatur ECDSA używane w starszych łańcuchach. To nie jest darmowe. Każda transakcja SynergyX przenosi więcej danych niż klasyczna transakcja kryptograficzna, a ta waga wpływa na surową przepustowość. Wiedzieliśmy, że to nastąpi. Wybraliśmy bezpieczeństwo zamiast próżnych testów porównawczych TPS. Ale koszt jest zaprojektowany, a nie lekkomyślny: dwuwarstwowy konsensus Synergy Sea w SynergyX całkowicie oddziela przetwarzanie transakcji od produkcji bloków, osiągając finalność poniżej sekundy, niezależnie od rozmiaru podpisu. Podpisy są weryfikowane jednorazowo, buforowane i nigdy nie są ponownie przesyłane po potwierdzeniu. W praktyce narzut wynoszący 7,8 KB na transakcję znika w architekturze konsensusu, która została zaprojektowana wokół niego – a nie jest modernizowana tak, aby to tolerowała. Większy pancerz jest cięższy. Zbudowaliśmy mocniejszą ramę, aby go unieść.

Argument niezależności: dlaczego dwa > jeden

Oto kwestia, której żaden inny projekt kryptowalutowy nie rozumie — a jeśli rozumie, to brakuje mu architektury do jej wdrożenia:

Kyber-768 i SPHINCS+ nie mają wspólnej zależności matematycznej.

Aby osoba atakująca mogła ukraść portfel SynergyX, musi:

1. Przerwij moduł LWE, aby naruszyć hermetyzację klucza I
2. Sfałszuj podpis oparty na haszu SPHINCS+, aby autoryzować transakcję

Prawdopodobieństwo niepowodzenia obu schematów wynosi:

Porównaj to z każdą inną główną kryptowalutą:

Warstwy zerowe kwantowe nie są pozycją wyjściową. Jest to wyrok śmierci z odroczonym terminem wykonania. Odpowiedzialna byłaby jedna warstwa. Dwie warstwy — dwie niezależne, zgodne ze standardami NIST, matematycznie ortogonalne warstwy — to coś, co budujesz, gdy rozumiesz, że wróg, którego nie widzisz, jest tym, na który musisz się przygotować najbardziej.

Jak faktycznie działają kubity fotoniczne — i dlaczego to nie pomaga

Skoncentrujmy się na fizyce, ponieważ specyfika ma miejsce wtedy, gdy niejasny strach zamienia się w konkretne zrozumienie.

W fotonicznym komputerze kwantowym informacja kwantowa jest kodowana w stanach kwantowych poszczególnych fotonów — cząstek światła. Dwie główne strategie kodowania to:

• Kodowanie dwuszynowe: Pojedynczy kubit jest reprezentowany przez foton znajdujący się na jednej z dwóch ścieżek optycznych. |0⟩ = foton na ścieżce A, |1⟩ = foton na ścieżce B. Superpozycja = foton na obu ścieżkach jednocześnie.
• Kodowanie w stanie ściśniętym: Informacje kwantowe są kodowane w postaci zmiennych ciągłych właściwości światła (kwadratury amplitudy i fazy), a następnie mierzone w celu utworzenia efektywnych kubitów.

Bramy kwantowe są realizowane przy użyciu rozdzielacze wiązki (które tworzą superpozycję), przesuwniki fazowe (które obracają stany kubitów) i detektory fotonów (które wykonują pomiar). Splątanie wielokubitowe osiąga się poprzez: bramy fuzyjne — operacje probabilistyczne polegające na splątaniu dwóch kubitów fotonicznych poprzez interferację ich na rozdzielaczu wiązki i detekcję jednego fotonu.

Podstawowe ograniczenie: utrata fotonów. Każdy element optyczny pochłania lub rozprasza część fotonów. Każda bramka fuzyjna ma prawdopodobieństwo awarii. Architektura PsiQuantum rozwiązuje ten problem poprzez korekcję błędów topologicznych i redundancję — wykorzystując wiele fizycznych kubitów fotonicznych do kodowania każdego kubitu logicznego.

Ale nic z tego nie zmienia tego, co kubity logiczne do gdy już istnieją. Kubit logiczny to kubit logiczny. Niezależnie od tego, czy jest zbudowany z obwodów nadprzewodzących, uwięzionych jonów iterbu, centrów wakatów azotowych w diamencie, czy też fotonów odbijających się przez falowody krzemowe – wykonuje te same kwantowo-logiczne operacje. Wykonuje te same algorytmy.

Foton jest ośrodkiem. Algorytm jest bronią. A broń nie działa przeciwko kratom.

Fotoniczny komputer kwantowy uruchamiający algorytm Shor przeciwko Kyber-768 jest jak wręczenie mistrzowskiego wytrycha komuś stojącemu przed ścianą. Nie ma zamka. Struktura matematyczna wykorzystywana przez algorytm Shor – okresowość w arytmetyce modularnej – nie istnieje w Module-LWE. Algorytm zwraca śmieci. Nie „powolne rezultaty”. Nie „częściowe rezultaty”. Śmieci. Pytanie, które wie, jak zadać, nie jest pytaniem, na które należy odpowiedzieć.

Krajobraz kratowy: twierdza wymiarowa

Kryptografia oparta na kratach opiera się na problemie, który ludzie badają od czasu sformalizowania redukcji sieci przez Carla Friedricha Gaussa w 1801 roku. Dwieście dwadzieścia pięć lat matematycznych analiz. Problem najkrótszego wektora okazał się NP-trudny w ramach randomizowanych redukcji. Problem najbliższego wektora jest znany jako NP-trudny.

Kyber-768 nie wykorzystuje tylko dowolnej siatki. Używa A siatka strukturalna nad pierścieniami wielomianowymi — w szczególności pierścieniem cyklotomicznym R_q = Z_q[X]/(X²⁵⁶ + 1) przy q = 3329. Ranga modułu k = 3 daje efektywny wymiar 768.

Wizualizuj to: wyobraź sobie siatkę punktów w 768-wymiarowej przestrzeni. Każdy punkt jest wektorem sieciowym. Punkty są na tyle blisko siebie, że szum — mały wektor „błędu” w LWE — uniemożliwia określenie, z którego punktu sieci pochodzi zaszumiona próbka. Znalezienie prawidłowego punktu sieci jest problemem najbliższego wektora. Znalezienie najkrótszej odległości pomiędzy dowolnymi dwoma punktami sieci jest problemem najkrótszego wektora.

W dwóch wymiarach problemy te są trywialne. W dziesięciu wymiarach są trudne. W 768 wymiarach są one tak daleko poza zasięgiem obliczeniowym, że liczby przestają mieć fizyczne znaczenie.

Wybraliśmy 768, a nie 512, a nie 1024. Dlaczego? Ponieważ 768 zapewnia NIST poziom 3 bezpieczeństwa (odpowiednik AES-192) przed przeciwnikami kwantowymi, zachowując jednocześnie rozmiar klucza i profil wydajności, który działa w aktywnym łańcuchu bloków, potwierdzając rzeczywiste transakcje w czasie poniżej sekundy. Nie wybraliśmy minimum, które mogłoby zadziałać. Nie wybraliśmy maksimum, żeby się przechwalać. Wybraliśmy wymiar, który wybrałby odpowiedzialny inżynier kryptograficzny – taki, który równoważy paranoję z praktycznością.

Tak wygląda inżynieria, gdy nie jest to kodowanie wibracyjne.

Zagrożenie „Zbierz teraz — odszyfruj — później”.

Jest coś, czego ogół kryptowalut nie rozumie, a agencje wywiadowcze rozumieją to bardzo dobrze: nie potrzebujesz komputera kwantowego dzisiaj, aby jutro móc z niego skorzystać.

NSA, GCHQ i każda agencja wywiadu sygnałowego na Ziemi wykonuje to, co kryptografowie nazywają Zbierz teraz, odszyfruj później strategia. Obecnie rejestrują zaszyfrowaną komunikację – sesje TLS, tunele VPN, szyfrowane e-maile – i przechowują je. Petabajty danych przechowywane w obiektach takich jak Centrum danych w Utah (kompleks pamięci NSA o wartości 1,5 miliarda dolarów w Bluffdale w stanie Utah), czekając na dzień, w którym komputer kwantowy będzie mógł je odszyfrować z mocą wsteczną.

Każda kiedykolwiek wyemitowana transakcja Bitcoin jest rejestrowana w publicznym łańcuchu bloków. Każda transakcja Ethereum. Każda transakcja Solana. Klucze publiczne są właśnie tam. Kiedy pojawi się odpowiedni komputer kwantowy – fotoniczny, nadprzewodzący lub inny – przechowywane klucze publiczne stają się kluczami prywatnymi. Z mocą wsteczną. Na stałe. Za każdy adres, z którego kiedykolwiek wysłano transakcję.

Transakcje SynergyX korzystają z enkapsulacji klucza Kyber-768. Nawet jeśli każda transakcja kiedykolwiek transmitowana w sieci SynergyX została zarejestrowana i przechowywana przez przeciwnika, przyszły komputer kwantowy zapewni brak ścieżki z zarejestrowanych danych do kluczy prywatnych. Problem Modułu-LWE pozostaje trudny, niezależnie od tego, czy podejmiemy go dzisiaj, czy za sto lat. Struktura matematyczna nie starzeje się. Nie osłabia. Upływ czasu nie ma znaczenia dla trudności znalezienia najkrótszego wektora w 768-wymiarowej siatce.

To nie jest kwestia teoretyczna. To jest doktryna aktywna. Od tego czasu NSA publicznie zaleca migrację do kryptografii postkwantowej 2015. NIST sfinalizował standardy w 2024. Każdy większy rząd ma harmonogram migracji kwantowej.

Jednak dwie największe kryptowaluty na Ziemi nadal korzystają z tego samego schematu krzywej eliptycznej, jaki był powód utworzono te harmonogramy migracji.

To nie zostało zbudowane przez komitet

Jest różnica pomiędzy projektem, który mówi o opór kwantowy i projekt, który statki podwójna kryptografia postkwantowa z bloku 1.

Nie czekaliśmy na połączenie konsensusowe. Nie złożyliśmy EIP i czekaliśmy trzy lata na uwagi. Nie zatrudniliśmy „doradcy kwantowego” do napisania wpisu na blogu. Czytamy gazety. Przestudiowaliśmy algorytmy redukcji sieci. Zaimplementowaliśmy Kyber-768 i SPHINCS+ w kodzie produkcyjnym. Przetestowaliśmy to. Złamaliśmy to. Naprawiliśmy to. Znowu to zepsuliśmy. Naprawiliśmy to ponownie. Przeprowadziliśmy wewnętrzne testy kontradyktoryjne i kampanie zespołu czerwonego na adresach naszych własnych portfeli z 24 rdzeniami CPU, próbując brutalnie je wymusić, i obserwowaliśmy, jak matematyka się trzyma – 340 000 prób na sekundę w przestrzeni kluczy większej niż liczba atomów w obserwowalnym wszechświecie. Na tej samej powierzchni otwarta jest publiczna nagroda za błędy. Pełny niezależny audyt zaplanowany jest na pierwszy halving, kiedy źródło zostanie otwarte – ograniczone do wysokości bloku, a nie niejasne twierdzenie w czasie przeszłym, którego nikt nie może sprawdzić.

SynergyX jest tworzony przez kolektyw badaczy kryptografii, inżynierów systemów kwantowych i programistów z trzydziestoletnim doświadczeniem produkcyjnym. Żaden skład nie jest opublikowany i żaden nie będzie. Imię jest powierzchnią ataku — nazwane zespoły są wzywane do sądu, wywierane na nich presją, przekupywane i doxxowane. Założyciel podpisuje się jako Quartz Dust #1.

Nie było ICO. Żadnej pre-min. Brak kapitału wysokiego ryzyka. Brak przydziału założycieli. Brak kluczy administratora. Żadnych tylnych drzwi. Brak funduszu powierniczego. Portfel programisty jest publiczny i celowo nieprywatny, wymieniony w książce adresowej każdego portfela i otwarty w eksploratorze bloków, więc nie trzeba nikomu wierzyć na słowo. Kiedy zaczynaliśmy, nie mieliśmy nic w kieszeni poza wiedzą, że kryptograficzne podstawy każdego większego blockchainu na Ziemi zostały zbudowane na założeniach matematycznych, które wkrótce wygasły.

Zbudowaliśmy SynergyX z paranoją. Produktywny rodzaj. Taki, który sprawia, że ​​wdrażasz dwa niezależne, standaryzowane przez NIST schematy postkwantowe, gdy jeden zostałby uznany za wystarczający. Taki, który sprawia, że ​​traktujesz system operacyjny jako wrogi, sieć jako zagrożoną, a przyszłość jako wrogie.

Oto, czego zwykli budowniczowie nie rozumieją: w kryptografii paranoja nie jest zaburzeniem. To wymóg projektowy.

Wyzwanie

Każdemu, kto wierzy, że SynergyX można złamać – za pomocą fotonicznych komputerów kwantowych, nadprzewodzących komputerów kwantowych, każdego komputera kwantowego działającego w ramach praw fizyki w naszym rozumieniu:

„W czasach powszechnego oszustwa mówienie prawdy jest aktem rewolucyjnym”.
— George’a Orwella